Een open plek voor initiatiefrijke en creatieve
mensen die zin hebben in een betere wereld.
Zo iemand als jij dus.

Blog Sjoerd de Vries

Over Sjoerd

sjoerddevries.org
www.sjoerddevries.org


Bekijk profiel

Avonturen van Sjoerd in Namibië deel 4: Missie geslaagd!

De opstelling over een kindertehuis in Ghana laat een grote indruk achter bij de klant en bij ons team. Het laat zien dat de overleden ouders geen plek krijgen in het systeem van de kinderen. Dit terwijl de ouders een dagelijkse "rol hebben " in de gedachten van de kinderen. Ook de overleden ouders waren aangedaan over hoe het leven nu was voor hun kinderen. Met name de pubers die niet meer geadopteerd werden door hun leeftijd en nog jaren "moesten" hadden het zwaar. Ze haten vaak de instelling die hun bewaakt, voed en dak biedt. In de opstelling spuugden ze naar elkaar. Er is geen geld om het personeel te trainen tot professionele groepsleiders die kinderen met zorg en aandacht kunnen opvoeden. Ook het opleidingsniveau van het management laat vaak te wensen over. En iedereen weet dat. Het is een publiek geheim en een schande waar men niet mee geconfronteerd wil worden. De ambtenaren krijgen onvoldoende geld van de politiek om de instituten te steunen en om de kwaliteit te bewaken. Er is meer nodig dan geld voor de wezen. Een heel systeem moet afscheid nemen van het oude en er moet erkend worden wat er was en hoe dat kwam.

Missie geslaagd!
De ballonnen vulden kleurrijk het zwembad voor de avond die komen zou. Eten en drinken wordt klaargezet en de stoelen en tafels gerangschikt voor de belangrijke en minder belangrijke gasten. De eerste televisiezenders staan buiten al met elkaar te kletsen als de vrouwen, die we net getraind hebben in prachtige kleren binnen komen. Een enorme cheque hebben we laten maken met het bedrag wat geschonken wordt van uit Nederland. Die staat bij de keuken al klaar. Muren en tafels zijn vrolijk versierd. De opperstalmeester en spreker uit Zambia arriveert en mengt zich om info op te halen. Het team van Zambia en ons team staan klaar met een bank expert en vriendin uit Ghana die veel weet van minikrediet om samen de gasten te ontvangen. Vlak voor de start van het programma komt de koning met zijn vrouw en gevolg binnen. Een erg geliefd en vriendelijk man die makkelijk benaderbaar is voor zijn volk. Dan start het programma. Camera lampen centreren de plek waar het gebeurt. De enorme cheque wordt aan geboden aan de Naleli vrouwen die spontaan beginnen te schreeuwen. Door allerlei organisaties wordt op tv het het Naleli team van Zambia en ons team geprezen. Ook politici zijn positief. Dan komt de Koning die vertelt dat hij persoonlijk het project gaat steunen. Hij doneert geld zodat meer vrouwen deel kunnen nemen aan dit mooie minikrediet project. Deze actie wordt gevolgd door andere mensen en op het eind van de avond is er een extra budget voor 140 vrouwen die een eigen bedrijfje mogen starten.
Dan gaan de tv lampen uit. Nog een paar radio interviews en we zijn klaar. Een uur later zitten we met ons team en een politicus nog wat na te praten met aangerukte pizza's omdat we allemaal geen tijd hadden gehad om te eten. Happy days. Missie geslaagd. Morgen gaan we naar Namibië.

Na nog een training voor de werknemers van een bedrijfje voor glas en aluminium die we dit beloofd hadden stappen we in de busjes richting vliegveld. Daar een mooi afscheid met veel foto's en natuurlijk ook hier, lekker dansen. Eerst naar Zuid Afrika en dan naar Namibië waar we hartelijk ontvangen worden door Zack Pienaar en zijn mensen. In een prachtig restaurant vol met tegen de muur getimmerde elementen van een lange geschiedenis spreken we elkaar tijdens een heel gezellig etentje. Eerst even wennen aan elkaar. Mooie mensen ontmoeten we daar, slim en betrokken. Daarna naar ons hotelletje om ons te resettelen. Klaar voor nieuwe avonturen en nu klaar op te slapen.

's Ochtends arriveren we op de trainingsplek. Ieder verteld zijn of haar deskundigheid aan de anderen. De gastheren en dame vertellen waar ze tegen op lopen. Gezamenlijk besluiten we deze zaken op te stellen. De projecten voor de armsten, de zakenwereld en de blanke gemeenschap van de kerk en de leider van het project. Wat naar voren kwam is dat de blanke gemeenschap en de zakelijke gemeenschap wel geld willen geven aan de projecten maar zelf niet hieraan verbonden wilden zijn. De honderden jaren oude scheiding van rassen en onderdrukking kwam helder naar voren. Herhalende patronen die nog niet respectvol afgesloten zijn.

Opnieuw besluiten we een opstelling. We leggen de groep uit dat in onze ervaring de derde generatie pas open en nieuwsgierig durft te kijken naar wat er gebeurt is in een oorlog. De eerste generaties achter hun kunnen hun hierin nog weinig helpen. Dus besloten we de generaties op te stellen van voor het probleem, die hiervan nooit weet hebben gehad.
In deze opstelling stellen we twee jonge mensen op, een met een Afrikaanse achtergrond en een met een Europese achtergrond, die elkaar aankijken in het midden van de ruimte. Achter hun beide allemaal papieren in een rij die de generaties vertegenwoordigden die de apartheid en de onderdrukking wel mee gemaakt hebben met daarachter twee mensen die twee generaties representeren van voorouders die dit niet meegemaakt hebben.
We vraagden aan de nieuwsgierige jonge mensen om zich om te draaien en te kijken naar de generaties achter hun. Daarna vertelden we ze dat ze, als ze dat wilden, de weg terug kunnen lopen in hun familie geschiedenis en de twee voorouders te bezoeken die apartheid en de onderdrukking, die daarbij hoort, niet meegemaakt hadden. Ze besloten beide de route te lopen.
Het werd een hele emotionele reis in hun familiegeschiedenis. Ze voelden hoe de generaties zich voelden en de hoorden verhalen van de twee generaties die het probleem niet kenden. Vervolgens liepen ze de intense reis terug. Daar aangekomen gaven we ze eerst het woord en vervolgens de voorouders.

Na dit alles vroeg ik of ze verder wilden en elkaars familie geschiedenis wilden bewandelen. Dit wilden de jongeren. Eerst stelden ze de ander voor aan de familierelaties en vroegen de ander goed en vriendelijk te behandelen en welkom te heten. Daarna gingen ze op pad. Een heel zwaar pad waar ze voelden hoe de familie lijn van de ander gelopen had. Twee generaties voor de generatie die het niet mee gemaakt had stopte de Afrikaanse vrouw en keerde om en liep het pad terug met tranen. De jongen liep door en werd warm ontvangen bij de voorvaderen van de jonge vrouw en kwam diep onder de indruk terug. Ze waren erg blij om elkaar weer te zien.
We hebben ze gevraagd naar hun bevindingen en naar de bevindingen van de voorouders.

Voor een ieder die hierbij was heeft dit veel indruk gemaakt.